Zastanawiam się, czy Ostatni jednorożec może mnie czymś zaskoczyć... No i najprościej chyba byłoby po prostu zrobić do niego drugie podejście ;) Inna sprawa, że jak czytałam za pierwszym razem, to zupełnie nie przejmowałam się kontekstem i czasem powstania itp. Może dlatego rzuciłam po parunastu stronach.
No to warto sprawdzić jeszcze raz. Takie rzeczy najlepiej jednak wchodzą, jak człowiek trochę dojrzeje i potrafi je docenić. No albo, gdy jest małym berbeciem, który po prostu cieszy sie samą baśnią.
Czytałam "Ostatniego jednorożca" za dzieciaka i z jakiegoś powodu strasznie się bałam tej książki. Mam ochotę przeczytać ją teraz choćby tylko po to, by się dowiedzieć dlaczego.
Szczerze mówiąc, nie dziwię się, że się jej bałaś. Wiesz, to nie jest horror, ani jakaś ogólnie straszna książka, ale ma ten dość smutny, przytłaczający klimat oraz sporo niekoniecznie pozytywnych bohaterów, które utrudniają życie postaciom. Także podejrzewam, że wrażliwa dziecięca psychika może zostać ciut nadwyrężona.
Mam ją w planach, ale niestety to wydawnictwo nie wspólpracuje z Legimi :/ Szkoda, bo mają sporo książek, które chciałbym przeczytać. A ta? Cudownie wydana!
Ooo, przegapiłem tę notkę. Lubię "Ostatniego jednorożca", co ciekawe, nie miało to wpływu na moje zainteresowanie autorem. Dopiero w ubiegłym roku kupiłem trzy innego jego książki ("Kryształy czasu", "Sonata jednorożców" i "Olbrzymie kości).
Nie, nie zaobserwuje Twojego bloga w zamian za obserwację mojego - wolę mieć garstkę zainteresowanych blogiem czytelników, niż tysiąc zapychaczy. Usuwam spam.
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.
Zastanawiam się, czy Ostatni jednorożec może mnie czymś zaskoczyć... No i najprościej chyba byłoby po prostu zrobić do niego drugie podejście ;) Inna sprawa, że jak czytałam za pierwszym razem, to zupełnie nie przejmowałam się kontekstem i czasem powstania itp. Może dlatego rzuciłam po parunastu stronach.
OdpowiedzUsuńNo to warto sprawdzić jeszcze raz. Takie rzeczy najlepiej jednak wchodzą, jak człowiek trochę dojrzeje i potrafi je docenić. No albo, gdy jest małym berbeciem, który po prostu cieszy sie samą baśnią.
UsuńJuż tylko pierwsza opcja wchodzi z moim przypadku w grę ;)
UsuńCzytałam "Ostatniego jednorożca" za dzieciaka i z jakiegoś powodu strasznie się bałam tej książki. Mam ochotę przeczytać ją teraz choćby tylko po to, by się dowiedzieć dlaczego.
OdpowiedzUsuńSzczerze mówiąc, nie dziwię się, że się jej bałaś. Wiesz, to nie jest horror, ani jakaś ogólnie straszna książka, ale ma ten dość smutny, przytłaczający klimat oraz sporo niekoniecznie pozytywnych bohaterów, które utrudniają życie postaciom. Także podejrzewam, że wrażliwa dziecięca psychika może zostać ciut nadwyrężona.
UsuńMam ją w planach, ale niestety to wydawnictwo nie wspólpracuje z Legimi :/ Szkoda, bo mają sporo książek, które chciałbym przeczytać. A ta? Cudownie wydana!
OdpowiedzUsuńOoo, przegapiłem tę notkę. Lubię "Ostatniego jednorożca", co ciekawe, nie miało to wpływu na moje zainteresowanie autorem. Dopiero w ubiegłym roku kupiłem trzy innego jego książki ("Kryształy czasu", "Sonata jednorożców" i "Olbrzymie kości).
OdpowiedzUsuńBoję się, że u mnie też tak trochę wyjdzie, bo w tej chwili za bardzo tonę w tych wszystkich książkach.
Usuń